17.12.09

Hayat devam ediyor, ben yazmasamda


Bu akşam bloguma yazamama durumuna son veriyorum.
uzun zaman oldu bloguma giremiyordum.Önceden mailime geliyordu yaptığınız yorumlar, ama son zamanlarda ne mail geliyor ne de bloguma girebiliyordum.Hani en son demiştim ya işsizler
alemine gireceğim diye.Evet aynen öyle oldu.Bu durumda bloga da giremeyince gerildim baya.
Benim acilen tatile, geziye, kampa vb.. gitmem gerek.Ya valla tamamen bi değişim olması lazım hayatımda. Gidip kafamı dağıtmam lazım.Yazarken bile heyecan kapladı içimi.Ama bırak tatili ben dibimdeki sahile bile gidemedim yaz boyunca.
İşsiz kalmak ne demekti başıma gelmeyene kadar bilmezdim.Çünkü bi işim vardı ya ozamanlar.Ancak sonradan işler tepetaklak olunca birden hopp hoşgeldin işsizlik.İşte bu süre içerisinde herşey birbirine girdi karmançorman oldu. zor günler beni bekliyor.

Şu evde olduğum dönem içerisinde de hayatım başka bi yön aldı sanki.Biraz da monotonlaştı.Öğlene doğru kalkıyorum. Bikere bu benim hiç sevmediğim bir durumdur.Tamam bende seviyorum uyumayı ama böyle suyunu çıkarmadan, mesela günde 8 saat. Ayılar bunun bokunu çıkarıyolar ya aynen bende öyle yapıyorum.Ya hayvanlar nasıl beceriyor bütün kış uyumayı aklım hayalim almıyor.Fazladan uyuduğum her dakika hayata ettiğim nankörlükmüş gibi geliyor ama sonra düşünüyorum kalksam napıcam ki.?bi işim yok gideyim.Kitap okuyayım desem ona birsürü zamanım kalıyo film izlesem onada yeterince zamanım oluyor.Aslında geceleri gündüzlerden daha çok severim ben.Bide günün iyi geçmişse akşamın keyfi başka oluyor.Gece de huzur var ruh var tamamıyla.
Kaç gündür akşamları dizilere sardım kendimi.Yavaş yavaş hayatımı ele geçiriyorlardı neredeyse, taki ben rüyamda bütün dizi karakterlerinden karma bi senaryo görene kadar.yaprak dökümündeki oğuz bana aşık olmuş, bu kalp seni unuturmu daki gibi işkence gürürken kurtarıyordu beni, ardından ferhunde bana hain planlar kuruyor, birden kavak yellerindeki denizin kollarında aşk yaşıyorum mineyi çatlata çatlata, bi bakıyorum bizi ayırmakla uğraşan mürsel süzülüyo karşımda.yürü git lan diyorum en şahane repliğini kullanarak..tek dileğim şu kabuslar 2009 da kalsın ve 2010 a süper bi şekilde gireyim.. yani;
iş bulayım herşeyden önce,
daha sosyal bi hayat,
sevdiklerime yakın olayım,
sağlık eksik olmasın,
mutluluk ve huzur limitsiz olsun,

.....yeni yıla nasıl girersen öyle gider mantığına inanıyorum aslında.gecen sene ot gibi evde girdik bizimkilerle.bu yılımda aynen ot gibi geçti.yeni yıla aşkı memnuyu izleyerek girince bihter gibi olursunuz demiyorum yada sarhoş girip bütün yıl ayyaş dolaşırsınızda demiyorum tabiki.ama en azından eğlenerek girmek daha güzel.

.....yeni yıl geliyor ama içimde hiç bi kıpırtı yok çünkü her yeni yılda dünya yine aynı durmadan dönmeye devam ediyor, kötü yönde değişime uğruyor, bi başka oluyor, hiç gülümsemiyor.sadece tarih değişiyor.geriye kalansa sadece dileklerim oluyor..
dileklerimin her ne kadar gerçek olmasını istiyorsam da her sene, bu defa bir sonraki sene için tekrar hayal olan şeyler olmasın istiyorum..

31.10.09

Ömrü Laklakla Geçen Erkekler


Çok konuşan erkeklere sinir oluyorum aynı erkeklerin çok konuşan kadınlara sinir olduğu gibi.Hadi kadınlar çok konuşur onlarda normal hale gelmiş bi durum fakat erkek adam neden dır dır dır konuşur anlamıyorum.Buara neyin sendromunu geçiriyorsam artık herşey batmaya başladı özellikle de erkeklere dair herşey.İş yerinde bi abimiz var (Allah kimseyi böyle boş konuşan bir erkekle karşılaştırmasın) maşallah adamın çenesi bir düşüyor ne işimi yapabiliyorum ne konusmasından bişey anlıyorum.2 lafından biri 'akademi mezunu adamım ben.' der durur.
Bu akademi öyle bi akademiymiş ki yemek yapmasından tutun kız tavlamaya kadar herşeyi akademiye bağlıyor abimiz.

Geçen gün konuşurken ben türk kızıyla evlenmem dedi.Neymiş, türk kızlarıyla baş edilmezmiş, türk kızları çok kaprisliymiş, türk kızı çekilmezmiş..Sanki adam ömrü hayatında bi yabancı kızla birlikte olmuş da kıyaslama yapar gibi gavur kızlar hakkında çatır çatır konuşuyor.Sonra kafasında birsürü senaryolar kurup anlatır.Arada 'yaa bilmiyomusun sen?' gibi cümlelerle senaryosunu destekler.Halbuki kendininde bi halt bildiği yoktur.

Tepem attı vallahi.Gelmiş 40 yaşına kızlar yüzüne bile bakmıyo ama o türk kızlarına kulp takıp işin içinden öyle çıkamyı tercih ediyo..egosunu anca öyle tatmin ediyor.Bugünde gelmiş yokmu akraban yada çevrende üniverste mezunu akıllı bi bayan demezmi!Haydi buyur burdan yak bakalım..Bazen konuşmalarına kulak misafiri oluyorum..muhabbet kadın-kız muhabbetini geçmiyo.Siyasetten bile konuşsalar o konuyu öyle bi kadına kıza getiriyolar ki aklım hayalim almıyo.Kırkından sonra azanı teneşir paklarmış.bununkide o hesap.

Böyle insanlara konuşma limiti verilse!! mesela günde şukadar saat konusacaksın, ona göre değerlendir zamanını,konusmalarına dikkat et, az ve öz konuş gibi bir sınır koyulmalı.
Az konuş çok çalış, söz gümüşse sükut altındır, boş teneke çok ses yapar..vs gibi atasözleri böyle tavuk gibi vik vik eden ne dediğini bilmeyenler için yazılmıştır kesin.

...Acaba evde kalmış erkeklerin mi çenesi düşüyor?
Hep kız muhabbeti yapıyolar.Belli bi yaştan sonra helal süt emmiş kız avına çıkıyorlar.Kolay kolay da beğenmiyolar.

Kadınlar en çok eşleriyle muhabbet etmekten zevk alırlar aslında..helede erkek, boş konuşmayıp dinlemeyi biliyorsa.Çünkü kadınlar dinlemeyi severler.Çok konuşan her erkek boş konuşuyor demiyorum elbette ama çok konuşmak karşı tarafı düşünmeden boşboğazlık etmektir.İnsanı çileden çıkarır.
Biyerde okumuştum "çok konuşan kişi zihninde oluşturduğu boş sofralara oturup her defasında aç kalmaya mahkum olur." diye.
İnsan başkalarına da konuşma hakkı vermeli, arasıra susup karşı tarafıda dinlemeli, karşındakinin kafasınıda şişirmemek gerekir dimi!!Az ve öz konuşan erkek makbuldür bence.

...buarada resim bana çok ilginç ve güzel geldi.hatta şuanki ruh halime çok uygun düştü.)

25.9.09

Her Güzel Şey Bitermiş

Bir garip telaştı bayram..geçti gitti.
Bayram artık çocuklara bayram bizden de geçti gitti.Büyüdükçe uzaklaşıyorum bu günden.
Büyüdüğümden beri, çocukkenki havasını bitürlü yakalayamadım.Küçükken anlamlıydı.

Büyüdüm eşşek kadar oldum.Topuklu ayakkabılar giyiyorum, makyaj yapıyorum..çocukluktan eser kalmadı yani.Büyümek herşeyi bilmek, bildiğin sorumluluklar altında ezilmektir ve zamanın nasıl geçtiğini anlayamamak.Kırılıyorum..üzülüyorum..anlayamıyorum..büyüdüm ben diyorum.

Meğer büyümek yıpranmak demekmiş.Çocukken aldığın tatları alamamakmış.
Ama yine de her bayram erken kalkıyoruz, hepbirlikte güzel bi kahvaltı yapıyoruz, bayramlaşıyoruz, misafirlere kolonya şeker ikram ediyoruz, akşam güzel yemekler pişiriyo anam...vs.Bazı şeyler üstüste tekrarlanınca pek anlamı kalmıyo galiba. Elini öpecek bi baban, sarılcak annen, şeker ikram edecek dostların yoksa bayram hiçbişey ifade etmiyor.Aileden uzak bi memleketteysen değeri ozaman başka olur.
"küçükken iki kişi oturduğumuz kapının eşiğine, şimdi tek başıma sığamıyorum. insan büyüdükçe yalnız mı kalıyor ne?" demiş ya sunay akın çok da güzel tarif etmiş.Büyümek insanı farklı bi kalıba sokuyor.Mesela ben duygusallaşıyorum, ciddi oluyorum, masumiyetim yok oluyo, birine iyi birşy yapacağım zaman önce bi düşünüyorum..kısacası zaman geçtikçe bu oyunlar beni yoruyor.
Şimdi mantıken düşünürsek her insan değişime uğruyor.Belki bu değişim tam olarak yıkıp yeniden yapılandırma olarak tanımlanmaz.Hatta bazen içinde bulunduğumuz çevre şartlarına göre de değişime uğruyoruz.Aslında sürekli bi değişim içerisinde olduğumuza göre..değişim hayatın ta kendisidir..En çok zoruma giden de kendimdeki bu değişimin farkına varmak.Mesela insan değişime uğradığı süreçte elindeki, çevresindeki bütün yaşamına ortak ettiği canlı cansız herşeyi değiştirme çabasına giriyor.Eski sevgiliyi bile yolda görünce 'ben nasıl bununla arkadaş olmuşum yaf?' diyebiliyoruz.Sonra kıyafetlerde de bu böyle olur.Yaz bitti, kışa girerken bütün kışlıkları dolaplara diziyorum.Ama eskileri görünce eleme yapıyorum direk.Çünkü ben değiştim artık...

İki sevgili arasındada mutlaka olması gerekli.2 farklı insan 2 ayrı dünya gibi.Bu insanların birbirine uyum sağlamaları lazım.O yüzden belli başlı durumlarda ortak yolu bulmak adına değişimler yaşamaları gerekiyor.
Değişim iyidir..İnsan her anlamda değişime mutlaka açık olmalı.Sabit fikirli, dik başlı olarak değişime kapatmamalı insan kendisinii.Yoksa ömür boyu aynı pencereden hayata takılır durursnuz.


.....
bu yazıyı yazdım ama bloguma giremiyorum kaç gündür.Ayrıca yorumlar önceden mail olarak geliyordu mail adresime..ama artık çoğu yorumlar mail olarak gelmiyor.yorumcular bulutundan takip ediyorum.Neden böyle oldu anlamıyorum..oynatmaya az kaldı..kendine gel blog..

10.9.09

Bu işin içinde bi iş var


Azönce thy'yi aradım bi haber varmı diye, ama hala süreç devam ediyormuş ve son aşamadan sonra kimseye dönmemişler.
işsizler grubuna bende giriyorum galiba.Çünkü şirketimiz kapanıyor.Ya ben ne güzel alışmıştım ofisteki rahatlığa.Hatta ofis değil burası benim evim gibiydi.Michael (İngiliz patronum) mail göndermiş, yazmış ki kullandığın lap top sana kalsın diye.Sevindim..Zaten ofiste bütünleştiğim demirbaş bu lap top tu.

Şimdi yine herşey üstüste gelmeye başladı.Her kış mevsimi başlangıcında baharında gelmesiyle içime bi karabasan çöküyor son zamanlarda olduğu gibi.Bide iş durumları karışık.Buaralar çevremde hiç sorunlarıyla meşgul olduğum arkadaşlarım da yok.Yani kendimle başbaşayım, kendi fikirlerim ve kendi hayatım için kafamı yoruyorum.
Ama keşke biri gelse de derdini anlatsa şöyle içten içe içlense sonra ben tamamen ona odaklansam ve çözüm üretmeye çalışsam..diye düşündüm.Ve yukardan sesimi duydu yarebbim.Benim evli arkadaşım geldi.Başkalarının derdini dinleyince kendi derdini unutursun mantığı var ya!Neyse anlattı uzun uzun. Burdaki evlerinin elekrtikleri kesilmiş, eşi işsiz, eve 3 kuruş para girmiyormuş vs.. Bikere bi erkeğin işsiz olma durumu kadına göre daha çok göze batar. hele bide bu durumu yokmuş gibi varsayıyorsa kadını çileden çıkarır.Evde ne yapar bu adam: oturur, her b.ka sinirlenir, yer, içer, bulaşık yıkar, uyur...uyurr..
Ama kadına göre olması gereken; sabah işe gitme saatinde evden çıkar.Akşama kadar iş bakar, gazetelerden iş ilanlarını araştırır, heryere cv sini bırakır,eve dönüş saatinde evde olur.Ertesi gün yine aynı şekilde sabah evden çıkar arar..arar.. ve sonunda bulur..işsizlik onun kaderi olmaktan çıkar. Hani iş bulamazsa bile bu yapılması gerekenlerden bikaçını yapsa belki bizim kız çileden çıkmayacak. Biara 'Kocam zengin olsaydı, bukadar sorunu çekmezdik.' dedi.Beynimde zınk diye bi ses, çığlık gibi geldi bu söz.Halbuki onlar eskiden
hali vakti yerinde bi aileydi.Maddi-manevi olarak durumları çok iyiydi.Sonradan bu hale geldiler..Tükettiler birbirlerini.

Ya biz çok malız yada yaşamayı bilmiyoruz.Hayat insanı çok çabuk tüketiyor aslında. Okul bitince iştahlanıyordum iş hayatına atılcam diye.Zaman geçtikçe kariyerde yapıcam diyordum.Çalıştım ama kariyeri bırak severek bile çalışmadım çoğu zaman.Şikayet ede ede okadar yıl geçti.Geriye dönüp bakıyorum her gün saatlerce, zamanımı para karşılığında yaptığım okadar sorumluluk vs. için harcamışım.Hiç bigün de şu zaman bana ait olsun gideyim sevdiğim şeylerle zaman geçireyim ya da tatile çıkayım dememişim.Sık sık geçmişe bakıp 'ne günlerdi be' demekten sıkıldım.İçimde kaldı Rehber olma, ingilizce öğretmeni olma tutkusu. Hep duyuyorum "genç yaşta evlenin, çocuk yapın, ilerde çocuğunla aranda uçurum gibi yaş farkı olmasın.Yoksa çocukla iletişimde sorun yaşarsın..." gibi hayati meseleleri, fakat anlamlandırmak istemiyorum.Hayatım hep çevremdekilerin tercihleri üzerinde
şekilleniyor.Belkide doğru olanda bu.Herşey otomatiğe bağlı evlen, çocuk yap, işe git, eve gel,yemek yap... Ne kadar basit anlatırken.Ama bunları yaşarken hep bi hedefim olmalı diyorum, amaçsız olunca ot gibi yaşıyormuşum gibi geliyo.

...Ben bitürlü şarkı eklemeyi beceremedim buraya:s Halbuki ne kadar da çok eklemek istediğim şarkılar var.Mesela Yılmaz Erdoğan ın 'etme' şiiri sözleri Mevlana'ya ait olan tam bu yazıya göre olurdu.Şarkıyı değilde sözlerinden birkaç satır ekleyesim geldi.Farzedelim ki şarkıyı ekledim.)


Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi
Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme
Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme
Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan
Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme ...
Mevlana.

25.8.09

Yaratıcı Bloggers! Ben, Sen, O ve Biz..


Böyle bir ödül almak, hele de wmina Queen Elizabeth den almak çok makbule geçti.Çünkü yazmayalı epey uzun zaman olmuş.Bu mim hatırına keyifli bi post yazmış olucam, ayrıca tatil yüzünden bloggerlar arasındaki sinerji yitip gitmeye başlamıştı ki yeniden canlanmış.


Ödülü alınca aşağıdakileri aynen yapıyormuşuz:


1. Ödülün logosunu bloguna eklemek. . (yaptım bunu)


2. Ödülü aldığın kişinin linkini, ödülle ilgili yazına yazmak. (bunuda yaptım.)


3. Sevdiğin 7 şeyi listelemek. (bunuda...bkz:aşağı)


**Renklerden maviyi-beyazı severim..
**Çizgifilm kahramanlarından Lady Oscar ve Sünger Bob..
**Tv de magazin izlemeyi..
**Arabaları...(bunu bilmeyen kalmadı.)
**kahvaltıyı..
**bronz teni..
**erkeğin esmerini :D

SEVERİMMM...


4. Sevdiğin 7 blogu listelemek.


işte bu tür sorular hep zordur.Sevince az çok belli ederim ben:) hemen yazıyorum bi çırpıda..Hayalbemol,Digital kelebek,Wmina Queen Elizabeth, Os, absalom, azuth, supernaut, jacquline, pucca, beyaz mendil, lolla.....


Ya nedense benim seçtiğim kişiler "mim i sevmeyen blogger listesi" gibi olmuş.Yazmasanızda olur.ısrar etmiyciim:) zaten bu konuda herkes mimlen haşır neşir olmuş.

14.8.09

yaz geçer yine gelir, yaz geçer iyi gelir sözcükler

Ben şimdiden bu güzel mevsimin bitimine yaklaştığımız en yaşanılası günlerin son bulmasına üzülmeye başladım .Yaz gelsinde denize havuza gidelim dedik de ne oldu sanki?.Kışın yaz gelsede denize gitsek, havuza gitsek diye planlar yapardım ama yaz gelince hafta sonlarından başka denize gidemez oldum.Tatil yöresinde yaşamak çokda iyi bişey değil bence.Çünkü millet denize giderken sen çalışıyorsun ve denize gitmek için haftasonunu dört gözle bekliyosun.Bütün yaz böyle haftasonlarını beklemekle geçiyor.

Yinede 'çok sıcak, kış mevsimini özledim.' diye vikvik söylenmektense yazın şu son zamanlarının tadını çıkarmak gerek.Kışın hep soğuk havalarda sokakta kalan insanlar gelir aklıma..üzülürüm.Yaz olunca odun, kömür derdin yok..E doğal olarak üşüme korkusuda yok.
Sevdiklerinden uzakta olanlar yazın tatilde mutlu kavuşmalar yaşayıp, sevdikleriyle görüşüyolar hasret giderıyorlar, dinlenirken sohbet ediyolar..sohbet ederken kavunu karpuzu eksik etmiyolar..Bu kıpır kıpır mevsimde insan hayata bağlanacak ve hayatı sevecek daha çok neden görebiliyor.
Yaz mevsimini çekilmez kılan bişey var ki, oda her yaz olduğu gibi tvleri kaplayan yaz albümleri..
Kıştan çıkan bünye nisan-mayıs aylarında gevşemeye başlar..ve rahatlamak istersin..müzik buna en iyi ilaçtır bence.cıstak cıstak müzikler dinlemek ister bedenin.. ruhun gıdasını tatmin etmek için.Ama şarkılar 2 kelimeden ibarettir, Modası geçene kadar piyasaları meşgul eder sadece.
Bide yaz mevsimi düğün dernek mevsimidir.Kışın uyuyan arkadaşlar topluca sözleşmişçesine yaz mevsimini beklerler evlenmek için.Bu yüzden ben farklı bişey yapıcam kış mevsiminde evlenicem. Ozamanda soğuk olur, dimi.! ben en iyisi baharda evlenim.Evde kalmıyımda, dondurucu soğukta evlenim.Mühim deil yani.)

Malum mevsim yaz olunca çocuklarda cıvıl cıvıl mahalleye, caddelere akın ediyolar.Dikkat ettim de her yaz farklı bi meşkaleyle uğraşıyorlar.Mesela bizim mahalledeki veletler geçen yaz top oynarlardı.Hatta çok bağırışıyolar diye baya azar işitirlerdi.Önceki sene saklambaç modaydı, bu sene de bisiklet moda.Herkesin altında bi bisiklet..bide jantlarına ışıklı, düğün-disko havası veren lambalar takıyolar, sanki gelin taşıyolar bisikletlerinde.
Dillerinde de küfür eksik olmuyo.Benim bile hayatımda duymadığım kelimeler.İnsanoğluyuz küfrediyoruz muhakkak.Derslerden çakınca, sevdiğin adam terkedince, düşünce, şansına küfretmeyen insan tanımıyorum neredeyse.Ama bu veletler daha hayatı tanıma aşamasındalar, ne sınavlardan, ne aşktan nede hayattan darbe yememişler.Senden benden beter küfrediyolar.
Fakat iki lafından biri küfür olan insanlar çok iticidir.Bu kız olsun erkek olsun hiç farketmez.


........Bu yaz nasıl bitiyor neden bitiyo hiç anlamıyorum.Hep bişeyler çıktı ve ben haftasonlarımı harcadım durdum.Güzel şeylerde oldu tabi.Mesela İstanbula gittim, thy mülakatı için.Şimdi tekrar gidicem psikolojik test için.Yine yeniden heyecan.Bu thy için kendime verdiğim son şans.Sırf şu yollarda ettiğim masraf yüzünden daha ehliyetimi alamadım.Bi yandan mücadele ediyorum iyi şeyler olsun diye, biyandanda batırıyomuyum ne?Yollardan da sıkıldım.Eskiden ne çok cazip gelirdi bana seyahat etmek.Ama şimdi okadar sık üstüste gittim ki, 'böö geldi.' diyolar ya aynen ondan.Budefa beni Kardeşim de arkadaşım da almaya gelemiyo.Kardeşimin stajı var arkadaşımda uçuşta.Kaldım tek başıma.Eve taksiyle gidicem, yine de hani kendim şu otogardan çıksam otobüsle gidebilirmiyim diye şöyle bi muhasebe ettim kafamda ama yok abi ben yapamam asla.Herşeyi ögrendim ama şu esenler otogarından nasıl çıkacam ögrenemedim.

Labirent gibi mübarek.Kaybolurum..sonra darezil olurum.Bide valizim var yol arkadasım.Ne kadar az şey koymaya cabalasamda hep agır aluyo.bu defa dikkat edıcem.

Güzel olan şeylerden biri de Güneşi Gördüm.Sonunda izledim..Film başlar başlamaz ben duygusal moda girdim zaten.Ama ne çok ağladım bilemezsiniz.Bir daha anladım ki herkez şanslı doğmuyor.İnsanlar doğacakları yeri, sahip olacakları koşulları, aileyi, düzeni seçemezler.Hatta bunları sonradan inkar bile edemezsiniz.Çünkü iliklerinize kadar size işlemiştir..Güzeldi, güzel şeyler hissettirdi ve güzel mesajlar verdi..

dipnot: ..Yaz mevsimi demiştim ya..Neyse ki, ölmessem 9 ay sonra yeniden gelecek mevsim.
Karmakarışık olduğum için yazımda karmakarışık bi hal aldı..içimde aynen böyle..her telden..
bir güzel susmak geliyor şimdi içimden.sustumm......

23.7.09

Gerçekleri Açıklama Zamanı Geldi - Mim

İtirafçılar hep akıllıdır.insanlar söyledikleri yalanları bile itiraf ederken bi ton yalan söylerler.En ağır detaylar es geçilir, sahneler değiştirilir yada laf ağızda evelenip gevelenir.Bizdeki gerçeği öğrenme arzusu da bitmek tükenmek bilmez asla.Ama gerçekleri duymak kaçınılmazdır herzaman.İşte buna kolay kolay kimse katlanamaz.
Bende itiraf edicem ama, giriş kısmında yazdıklarım asla kendimle alakalı değildir.Ben buraya has olan gerçekleri yazıcam sevgili okuyucu.=)


-İstanbul'a gittiğimde Kabin memuru arkadaşım hangi ünlülerle uçtuğunu anlatırken, en son "Ender Mermerci ile uçtum." dedi..bende 'hıı yakışıklı mı adam dedim:P' Gerisini düşünün artık. Ne bilim abi ben..magazinden ne kadar uzağım o zaman anladım:)


-Kredi kartımın 1 yıldır hala hangi taraftan atm ye girdiğini öğrenemdim..Bu karta bi türlü alışamadım zaten.. Şimdi şöle oldu; benım bonusum var.Ama istbuldaki kardeşim "bonus daha avantajlı" dedi diye takas ettik. Sonra bizimki benim karta aşık oldu, bende bi okadar onun karttan nefret ettim.) Bu yaz geri alıcam inşallah. Kredi kartlarını tasvip etmezdim asla, babam dolayısıyla.Çünkü beynimizde bas bas bağırırdı resmen "sakın kredi kartı kullanmayınnn..milyonlarca kart mağduru insan var...."diye.Adam haklı.Çünkü kartlar her ay cüzdanımın dengesini bozuyolar. 1 buçuk yıl oldu kullanalı.ama babamın haberi yok !!!


-Ben hep 1950-60 lı yıllarda yaşamak isterdim.Bu isteğimide bigün arkadaşımla sohbet ederken dile getirdim. Bana dönüp dedi ki; "O yıllarda yaşasaydın bok yoluna geberip giderdin." Cevap tan sonra gülsemmi kızsammı diye bi süre öylece kaldım.Sonra bastım kahkahayı:)


-Bide Saçma batıl inançlarım var.Mesela elimdeki bıçagı birine uzatırken tü der (tü:tükürüyomuş gibi yapmak) sonra veririm.Öyle yapmazsam bıçağı verdiğim kişiyle kavga edermişim.


-Şimdi ben direksiyon derslerine gidiyorum ya, kurstan tanıştığım Çarşaflı bir arkadaş var.Çok şeker temiz kalplı biri tanıdığım kadarıyla. Ama bana göre çok koyu ve acayip bi şekilde dini görüşleri var. Dün derse gittim, baktım o kullanıyor arabayı hoca da(ya bu hoca kelimesinden hiç hoşlanmıyorum.hem hocam da demiyorum ben. Oktay abi diyorum.) yanında oturmuş.Oktay abiyle yalnız kaldı diye bir an önce benim derse gelmem için dualar ediyormuş.Ders bitti, Oktay abi önce beni bırakacak, daha sonra arkadaşı bırakacak.Ama arkadaş ısrarla bana 'nolur sende bize gel.' diyor.Ya nasıl gelim arkadaşım, benim bi işim var sorumluluğum var..derken indim arabadan.İnmeden önce ben onu ofisime davet ettim fakat gelmedi.Neymiş; bu mekan onun görünebileceği mekan deilmiş. Onlar başbaşa gittiler mecburen.Ertesi gün çok rahatsız olduğunu anlattı bana.Oktay abiden kaynaklanan bir durum deil kesinlikle, arkadaşın kendisiyle alakalı. Bu kadarına pes.Hangi devirde yaşıyoruz.Madem öyle derse gelme!Bu kadar stres yapmaya ve yaptırmaya ne gerek var. Bunu kendisiylede aynen konuştum, şuan gelmiyor artık derse.Evden dışarıya adım atmıyor.Kocası da 'sahile inme, çarşafla dikkat çekiyorsun' diyor.Özel hayat kısmı beni ilgilendirmez tabiki.
Bizim insanlarımızda da hata var tabi..Çarşaflı insan görmemişler burada, oyüzden görünce dikkatlice süzüyorlar.Buna bende dahil.Benim annem de başörtülü ama bu karaçarşafın mantığını anlamış değilim.Ayrıca başkalarının dini inancına, görüşüne saygı göstermek başka,
yasaklanmış bir kıyafeti eleştirmek başka şeydir.


-Evli ve 2 çocuk babası patronum var.Çok sık porno izliyor.Cd lerini gördüm.Hatta girdiği adresleri not alıyor. Çıkarkende yırtıp atmayı unutuyor adam.Benden önce kankam burada çalışıyordu.Oda bana bahsetmişti bu durumdan. Ha buna biri açıklık getirse çok sevinicem.Bekar olsa neyse diyecem, ama evli.Bunun muhakkak bünyeye yan etkileri de oluyordur.)



-Yaz geldiğinden beri bloğa hiç zaman ayıramıyorum.Sıkıldım sanki.Bide sıcaklarda bilgisayar başında zaman geçiremiyorum. Lap topun bataryası da yarı ölü modunda, sürekli prize takılı kalmasa rahmetlik olacak.Yoksa alırdım bahçeye, serin serin yazardım.Şuan klima karşısında yazıyorum efenim.Ohh değmeyin keyfime.


Yüzeysel gibi oldu bu itiraflar biraz ama hemen hemen her yazımda itiraflarımı da yazıyorum.O yüzden kalanları toparladım bu şekilde.Çok büyük itiraflarımı daha sonraya saklıyorum:P:p
İzlemeye devam ediniz.En kısa zamanda yeniden burada olucam.)

Queen Elizabeth in bana paslamış olduğu bu güzel konulu mimi, geçikmeli cevaplamış olduğumdan kimseye göndermiyorum.
Çok teşekkür ederim
Elizabeth =)

16.6.09

Aym So Tired Of Biing Andır Kıntrol

Hani hep karşımıza çıkar, "Hayatta en mutlu olduğun an?" yada "Yaptığın en
çılgın şey?" gibi sorular. Benim hayatta hiç 'enn mutlu anım...' diye tamamlayacağım bi cümlem veya yaşantım olmadı. Benim heyecanlandığım zamanlarım olur.Mesela alışveriş yapınca mutlu olurum ama para ödeme bölümünde söner heyecan ve mutluluk hislerim.Buda hep aileden gelen bi takıntı. Çünkü eve gideceksin yine annen kafanda mik mik söylenecek.

Sonra bide sevdiklerimi görünce mutlu olurum heycanlanırım ama oda ayrılınca bitiverir.En sevdiğim yemeği yerim o an mutlu olurum ama yemek bitince, karnım da doyunca biter mutluluğum. Daimi olan mutluluklarım yok.Her mutluluğun ucunda olumsuz bişeyler yatar.
Bikeresinde şehir dışından sevgilim gelmişti..Gelene kadar ölecektim heyecandan.. Ama geldikten sonra huzursuzluk başladı bende.Aklım hep evde.Acaba biri görürmü?, babam
duyarmı?, bi sorun çıkarmı?, diye kafamda bu cümlelerle cebelleşmekten anımı yaşayamamıştım.

Hep bişeylerin eksikliği, hep bi huzursuzluk.Hiç bi zaman derin bi oh çekip sırtımı dayamadım duvara.

Çarşamba günü İstanbula gittim.Yine bir Thy hayali peşinden.sadece başvuru için gittim.
Evraklarımı verip kayıt yapıp ardından boy-kilo kontrolünden geçecektim. Şimdi benim çok rahat olmam gerek dimi?Çünkü benim ikinci başvurum bu.Daha öncede aynı işlemler olmuştu sorunsuz.Ama içimde bi endişe sanki bi aksilik çıkacak gibi.Bitsede bu işkence kurtulsam diye bekliyorum.Korktuğum başıma geldi.Ben hala üniversteden diploma almadım diye geçici mezuniyet belgemle gittim.Bu belgemde yıl olarak bi yaş büyük yazmışlar beni.Yıllar önceki büyük yaş sevdam nelere mal oldu.Evet gelelim bunun hikayesine. Tee ben lise yıllarındayken hep yaşımı büyük gösterme hevesindeydim.Bide beni 1 yaş küçük göndermişlerdi okula, oyüzden arkadaşlarım hep benden 1 yaş büyüktü. Ayrıca ozamanlar küçükler nedense meraklıydı yaşlarını büyütmeye.İçimizde, bi genç kız olma ve öyle anılma sevdası vardı.
Oyüzden yaşımı genelde hep 1 yaş büyük yazardım.saftrik gibi üniverste belgelerinide doldururken öyle bi eşşeklik yapmışım.Buda başıma kabak gibi patlayıverdi oracıkta.Ama temkinli ben, lise diplomamıda götürmüştüm her ihtimale karşı.Neyseki onla kayıt yaptık.Ama çok üzüldüm. Daha önce de aynı kişi bakmıştı fakat o minnacık ayrıntı bu defa gözünden kaçmadı.
Boy ve kilo için ayrı bir odaya geçtik.Ordaki bi bayan 'karamel sen taa nerelerden geliyosun, peki İstanbul'da yapabilecekmisin?' dedi. 'Elbette yaparım, seviyorum bu işi.' dedim.
Sonra 'moralim çok bozuk' dedim.
Anlattım durumu.Bana üzülmememi ve bidahaki gelişimde evraklarımı getirebileceğimi söylediler. Neyseki yırttık.Ama asıl mesele, üniversteden başkası benim yerime diplomamı alabilecekmi? bakalım.Peki ya dıplomam hazırlanmışsa ve mezuniyet belgemdeki gibi yine yılı yanlış yazmışlarsa.!! Akılsız kafamın derdini şimdilerde çekiyorum bir bir..

İşte ben nasıl mutlu olim kardeşim.Her anım her dönemim böyle stres sıkıntı ile dolu. Hayat hangi makamda yaşanırsa yaşansın, bana hiç huzuru tam anlamıyla yaşatmadı. Şu 3 günlük ömrüme acıdan stresten sıkıntıdan kederden başka bişeye yer vermedim. Bidahası olmayan provasız bir hayat yaşıyoruz, nerde ne olacağını hiç kestiremeden yaşıyoruz ama yinede dinletemiyorum kendime.
Tv lerde, kitaplarda, gazetelerde, şiirlerde hep en acıklı olanlar ilgimi çeker. Acıyı anlatan, konuşan, yazan insanları daha çok severim.Malesef benimde yazılarımın çoğu hüzün dolu. Mutlu olmasını bitürlü beceremedim.Bazen giden sevgiliye, bazen ulaşılmaz hayallerime, bazen çaresizliğime, bazende acıların sancılarına ağladım, sızlandım..güzel olan herşeyden arta kalan acılara ağladım.

............
Oysaki düşündüğümde mutlu olmam için çok sebep var.Mesela her sabah güzelim güneşin doğuşu, yaz mevsiminin gelmesi, çalışabiliyor olmam vs..yerde sürünen bi yaratık olsaydım ne
çalışırdım, ne güneşin doğuşundan bi anlam çıkarırdım nede yaz mevsiminin tadına varırdım.

İsterdim ki bigünü kendime ayırayım ve o gün gönlümden bütün acıtan sancıtan herşeyi silip süpüreyim.Hüzünlü duygusal tarafımı bi yana bırakayım.En azından birgün yapabilmeyi isterdim.

4.6.09

Kazık Atmayan Arkadaş Dosttur!

Ben çoğu zaman arkadaşlarıma sevgilimmiş gibi davranırım.Onlara çok fazla değer verir,
kıskanırım, sahiplenirim.Ama bunları yaparken kesinlikle sınırları aşmam.Gırtlaklarına
yapışmadan, onları boğmadan severim.
İçin dolar ya hani, ararsın hep onu ve bulduğunda koşarak atlarsın boynuna.
Tabi o şaşkın hiçbişeye anlam veremez ama anlar bişeyler olduğunu.
Sonra anlatmaya başlarsın içindekileri..o seni dinler can kulağıyla, hatta gözleriylede
destekler.Ve sen bunu hissedince dahada çok şey anlatmak istersin.
Hiç susmak istemessin.Sonra sen herşeyi unutursun.çünkü dostun var yanında. Gözünde volkan gibi büyüyen sorun nokta gibi küçülmeye mahkum olur.
Kimisi kısadır senden, kimisi uzun, kimi zayıf kimisi de şişko, kimide keldir. Keldir meldir amma dosttur.O da derdini dert bilir.

işte ben onların yanında çok rahat oluyorum.Karnım patlayana kadar gülerim, delice
eğlenirim, dağıtırım, saçmalarım, kusana kadar içimi dökerim...
Aklımdan o an ne geçiyosa söyleyebilirim, mesela bigün arkadaşımla konusuyoruz
erkek arkadaşını eleştiriyo bana.Birde benim düşüncelerimi merak ediyo..Bende yorum yapmaya başladım olumlu yada olumsuz. Ama ben eleştirince onu fikirleri değişecek midir? hayır tabiki. En azından fikir yürütüyoruz.Birbirimizin fikrine ıhtiyaç duyuyoruz, vereceğimiz fikir değişmeyecek olsada ben yinede sorayım diye aklından geçiriyosun.
Bazen beraber müthiş bi keyifle yemek yapıp patlayana kadar yeriz. Beni hem dogrularım hemde yanlışlarımla sever dostum, işte en cokda bu yüzden vazgeçilmezdir.

Şu bomboş hayatta birlikteyken herşeye s.ktiri basacak kadar cesaretleniyoruz.
Öyle güzel muhabbetler geçiyor ki aramızda, konuştukça rahatlıyoruz.
İçimdekileri en rahat dostuma akıtabiliyorum.Kalbimin en narin yerindedir dostlarım,
ne kadar uğraşsalarda kaçamayacakları yerdeler.En azından öyle hissediyorum.
Herşeyden önemliside benim herşeyime rağmen benim yanımda olmaları.

Aşık olurum, sonra biter, başım döner, üzülürüm, ağlarım dostum hep yanımda olur.
Hayatımda ne fırtınalar kopar, ne insanlar geçer, geçerken banada geçirirler
ama dostumm hep yanımdadır.
zaman geçer, hayat derin yaralar bırakır, insanlar değişir ama o yine yanımdadır.
hayat değişir, hayat seni de değiştirir, dostun değişir, araya mesafeler girer ama
yıllar sonra yeniden buluşunca hiç ayrılmamış gibi gözler birbirine bakar.
dostum dersin ve sıcacık gülümsemenle sarılırsın.

......
Yalnız bu sevgilim olsa ben bunların çoğunu yapamam onunla.Arkadaşımla konuştuğum
gibi rahat da konuşamam sevgilimle, ve ona arkadaşımmış gibi davranamam.
eleştirmeye kalksam kavga çıkar, patlayana kadar yemek yesem hemen bana karşı düşünceleri
değişir.
Aynı durumları yaşamaya kalksan hem yaşatmaz hemde tehlikeli olur.Sonrasını da
düşünmek gerekir.Bide bakarsın yaptıklarını burnundan fitil fitil getirir.
Sevgili olunca işler değişiyo.Hep bi hassasiyet sözkonusu olur.Gurur ön planda olur.
halbuki arkadaşlarımın kaldırabıleceği sınırlar daha geniş.küfürde etsen bilir
ne amaçla dediğini ve anlar seni.Sevgilin olsa kıyamet kopar.
Sabaha kadar zıplayıp eğlenmekte olmaz şimdi sevgiliyle.Çünkü ağır takılman lazım,
sonra millet ne der.İşte sevgili moduna girince hemen farklı bi dünya yaratılıyor.
Acayip bi baskı altında kalıyosun.Beklentiler olduğundan ve kapris olunca uzun süre
devam etmesi zor oluyor.ama beklentin olmadan uzun süre dost kalabilirsin.
Sevgili çiftler kendilerine bi koza yaratıyolar.Bu koza dışına cıkınca sorunlar çıkıyo.Sürekli değişmeni ve ona ayak uydurmanı bekler sevgili.İşte bu noktada hep kendin olmaya çalışırsın ama bocalarsın.

oyüzden bütün dostlarımın gözlerinden öperim!

27.5.09

İyi Olan Herşeyi Yok Etmeye Meyilli İnsanoğlu

Son günlerde yaşadığım en büyük sorun insanlara nasıl davranacağımı bilememem.
Eskiden ne güzel bi iletişim vardı aramızda.
Beraber neler neler yapardık.Hatta aramızda sinerji yaratırdık.Ama zamane insanları çok zor.

Neyzen Tevfik'in bi sözü var:"insanoğlu gariptir her lafı kaldırmaz
ibne dersin kızar, s...rsin aldırmaz" yani duygularıma cuk diye oturan türden.

Bazen çok garipler, çok tuhaflar, bigün öyleler bigün böyle.Bunları düşünüp dururken
hepsini kafamda grup grup analiz ettim ve yazdım.


SAF-TRİK OLANLAR:Bu gruba bende dahil olduğum için çok güzel bir özelliktir.
Aklıma gelmişken bi anımıda anlatayım.
Geçen kış bi akşam liseden arkadaşlarla buluştuk.
Bi kafede oturduk muhabbet ediyoruz.Muhabbet kontörlü telefonlara geldi.Nerden açıldıysa artık.

Bende o zamanlar telsim kullanıyordum.Kampanyası vardı 5 dk 1 kontöre konuşuyorum dedim.
Ordan bi arkadaş dediki bende 10 dk 2 kontöre konuşuyorum.Hadı ya ne iyiymiş dedim.
Al işte hemen ortaya malzemeyi verdik.Üzerinden kaç yıl geçti hala unutmamış camışlar.:D
Adımız çıktı 9 a inmez 8 e.

Çok temiz kalpli olup uyanıklar tarafından suistimal edilme ihtimalleri yüzde 90 dır.
Doğal, halden anlayan, sevecen insanlardır.
Herkesi kendileri gibi görürler ilk başta fakat sonradan gerçekleri görmek onları mutasyona uğratır.
Gaddar insanlar üredikçe, zamanla bu saflık özünü yitirmeye başlar.

ARKADAN KONUŞANLAR: Önce hiçbişey yokmuş gibi canımlı cicimli konuşmalar olur.Sonra
adam arkasını döner dönmez başlarlar mahalle karıları gibi atıp tutmaya.Çatır çatır
dedikodular dizilir ard arda.Duyduklarına kendileri de abartıcı şeyler katarak anlatırlar,
bu atmasyon bölümünü asla esirgemezler.
Mesela, ayşe kimlerle düşüp kalkıyor, ahmet gaymiş, alinin kardeşi böyleydi, annesi şöyleydi, osmanın sevgilisi çok çirkinmiş....vs gibi bıdı bıdılar böyle uzar gider.Ama bunun yüzde doksanı atmasyon olduğu için yalandır.
facebooktada vardı böyle bir atıp tutma uygulaması.
birisi senin için "aynı anda birden fazla kisi ile birlikte olmuş mudur?" sorusuna cevap verdi.
birisi senin için "röntgencilik yapmışmıdır?" sorusuna cevap verdi.
birisi senin için "şişkomudur?" sorusuna cevap verdi.
Napim yani millet ne dediyse.O röntgenci olduğumu söyleyince röntgencimi oluyorum yada şişko derse şişkomu olcam hemen!!Dedikoduya teşvikten başka bişey değil bunlar.

İŞİ DÜŞÜNCE ARAYANLAR:İşte bunlar hayatımızda olmasalarda olur.Çıkarcı insanlardır.ne zaman başı sıkışsa, ne zaman sana işi düşse dibinde biterler.Bide hep bi yapışkan tavır vardır bunlarda. O yüzden nerden hortlayacakları belli olmaz.Bedavacı ve zoraki samimiyet kurarlar.Yaptıkları ne kadar terbiyesizce de olsa onu yapmaya devam ederler.
Bunlardan mümkün olduğu kadar uzak durmak gerekir.Hatta telefonlarını açarken "yine ne var?" diye açmak lazım.


ÇOK BİLMİŞ GİBİ DAVRANANLAR:Çok bilmiş gibi yapanlar bu bilmediklerini örtbas etmek için sürekli bir çaba içindedirler.Çevresindekilere sürekli laf ebeliği yaparlar.Her konuda mutlaka 2 kelime de olsa yapacak yorumları vardır.Bide konustukları inandırıcı olmayınca, ispatlamak için atmasyon açıklamalara girer.Hala da inandıramadıysa karşı tarafı, son cümleleri
-yani bilemiyorum..ben öyle düşünüyorum, yada
-valla bizim orda öyle.. diye biter..


DENGESİZLER: Bu insanların ne yapacağı belli olmuyor.Aniden şimşek gibi gürleyip, aniden sakinleşebilen, tutarsız kişilerdir.Bigün bi bakarsın selam verir, canım ciğerim der, ertesi gün bi bakarsın yüzüne bile bakmaz.Ne istediklerine bi türlü karar veremezler, farklı duygular içinde daldan dala yolculuk yapabilirler.
bkz:ikizler burcu
Okadar iyilik yaparsın gözüne giremezsin, ama en ufak bi hata yap bütün azarı yersin.
bkz:annem-babam

Geçen gün arbada giderken birkaç kişi gördüm.Yanlarında minicik bi kedi var.Kediyi seviyolar
tuhaf bişeyler yapıolar.Biri ekmek vermeye çalışıyo, biri okşuyo falan.Sonra birden baktım
bitanesi hışımla aldı kediyi yerden "noluyo lan" dememe kalmadı fırlattı arkadaşının üstüne.
Sonra bian düşündüm.Bi varlığı sevmek de ellerinde, onu gebertmek de.İnanmak çok güç.
Herkes çok farklı..Bir an sevgi dolu görünen insanlar, o dakkadan sonra kolayca hırçınlaşabiliyorlar.


ALT SINIF ÜST SINIF ÇELİŞKİSİ:Sloganımız "işçiler kardeş, patron kalleş."İşte bu slogan saatlerce çalışıp elleri nasır tutan, yüzüne kırışıklıklar dolan, saçına aklar düşen işçilerin kurduğu
en anlamlı cümle bence. Ne zor şartlarda çalıştıklarını yüzündeki kırışıklıklardan, içine çektiği sigaradan bile anlamak mümkün. Hele de parayı alın terıyle kazanmak, geçim mücadelesi vermek için gösterdiği çaba, sırtına aldığı okadar yük ve karşılığında aldıkları küçücük servet.Bütün bunlar yetmez bide patronun işkencelerine maruz kalırlar.
Patronlara asla güvenilmez, inanılmaz.Çünkü insanlar patron olunca nedense mutasyona uğrayıp gaddar olurlar. Çünkü patronların düşüncesi herzaman için çalışanı nasıl daha çok çalıştırabilirim, nasıl daha cok ezebilirimdir.
Hele bide sessizsen tepene çıkarlar.Zaman geçtikçe mesai saatleri uzar, sosyal hayatın biter,hor görülürsün.. Maaş zamanı yaklaşınca gerilirler, mesai zamanlarında ondan iyisi yoktur, her hafta boş boş iş seyahatlerine giderler ama sen bigün geç kalsan azarı yersin, hatta maaşın kesilir o gün. Mesai bitimine 5-10 dk vardır, ama o an patronun çalışma sevdası kabarır.Ve başlar şu nerdeydi?, bu nerdeydi? diye sormaya.
Özel sektördeysen, ne kadar iyi çalışsan da her an kapı önüne koyulacakmış gibi gider gelirsin.
Hep bi gelecek kaygın olur.Verdiği her kuruşu cebinizden fazlasıyla alırlar.Ucuza işçi çalıştırmak için işsizliğin bitmesini asla istemezler.


Olmazsa olmaz Not:Yalnız istisnalar kaideyi bozmaz.

12.5.09

Hayallerim Magnum Bide Ben

Geçen gün Ekin in bloğunu gezerken mimlendiğimi gördüm.Sonradan bide baktım ki Hayalimbemolüm de mimlemiş beni.:) çok teşekkürler öncelikle.

Konumuz hayallerim imiş.
Hayal Dünyamda ne uçuk fikirler var bi bilsen..18 imde İstanbul'u fethedecektim, 20 de Romay ı bide ben yakacaktım, 30 umda süperwomen olacaktım, 40 ımda Dünya emrime amade olacak.Ama gel gör ki şu nankör hayat bana izin vermedi hayallerimi gerçekleştireyim.


Lisede bir zamanlar ingilizce öğretmeni olmayı hayal ederdim.Sonra öğretmenlikten vazgeçtim rehber olmaya karar verdim.O zamanlar bide asker olmayı çok isterdim.Hep bayanlar niye askere alınmaz? diye sorar dururdum kendi kendime.


Sonra en büyük hayalim İngiltereye gitmekti, şimdi de olduğu gibi.Hani Paris, Roma değilde nedense İngiltere.Gidemedim tabi.Ama hala bi ümidim var.Çünkü şirketimiz orda.Ve birgün ordakişirkete iş için gitmem gerektiğini söyleyecekler bana, önce kem-küm edicem, ama elbette bu hayalimi gerçekleştircem.


Araba hayalimi duymayan kalmadı zaten.Yakında araba resimleri falan çizmeye başlıycam.Hatta araba resmi baskılı tshirtler de giysem hiç fena olmayacak.


Araba yetmedi, bide kendime ait bi evin hayallerini kurmaya başladım.Evdeki bütün dekor, dizayn renk, desen vs. bana ait olan minnacık değil, tabiki de kocaman bi ev :)Bu evin bi bölümüne sevdiğim müzik aletlerini koyarım..Bi odaya bilgisayarımı, başka bi odaya kıyafetlerimi koyardım.Spor salonu da olurdu mutlaka.

Genelde sarmaşık gibi tutunduğum hayallerim de var, En yoğun en bunaltıcı anlarımda kurduğum.Yaşayamadığım şeyleri de hayallerimde yaşatırım.Mesela hep güzelleştirdiğim bi tarafım da sesimdir.bigün bir bakıyorum ki, sesim çok güzel oluyo ve bu güzelliği keşfediyolar.

Ve şuan ki hayallerimin bir diğeri de thy.


Zaman zaman oynadığım şans oyunlarında da çok hayal kurarım.İdda oynamaya kadar da gider belki bu.Ama maçlarla aram yok işte.Azcık bile Olsaydı iyi sallardım.
Yine bigün, bi bakıyorum ki lotodan trilyonlar çıkmış.Sevinçten uçuyorum.Şaşırıyorum ki napim okadar parayı.Sonra istediklerimi, araba, ev, evin dizaynı vs. herşeyi alıyorum yaptırıyorum.Nejla gibi burnum havada geziyorum.:) Çevremde hakkaten fakir sıkıntıda olanlara bacadan atıyorum paraları.Sabah bi uyanıyolar ev para dolu.
Bide şu evde olan, aileleri ile yaşayan, özel eğitime muhtaç tüm çocuklar için süper bi okul yaptırıyorum.Hemde yatılı.. bakamayacak durumda olan aileler için.sonra param kat kat daha artsın diye faiz vs. olaylarına giriyorum.ve hayallerimin peşinden daha çok koşuyorum.

Hayali bile güzel:)


Öldükten sonra da hatırlanabileceğim eserler bırakmak istiyorum.Mesela bir sanat eseri, akıllı bir çocuk, ya da heykelimi diktirmek.

Aslında ben varya Ölümsüz olmak istiyorum. :P

8.5.09

Eski Sevgili Sendromu

Yıllar önce, ben tee lisedeyken hazırlıkta dahil 4 yıl boyunca beni okuldan bi çocuk çok sevmişti.Hep gözümün içine bakardı..onunla arkadaş olmam için.Ama hiç istemedim ben.Çünkü hiç tipim değildi.Hatta tipsiz ördek derdim ben ona.Bide herkes bilirdi bunun bana aşık olduğunu.Hemen hemen her dönem birileri gelirdi 'ya kızım çocuk çok iyi, temiz kalpli, bi evet de.dene şansını.'..deneme tahtasıyız sanki.Hep de üst sınıftan olurdu bu ahkam kesenler.Hayır, zorla güzellik olmuyor valla.Yine bigün Fener alayı vardı..ne için kutladık tam hatırlamıyorum.Akşam okuldaki herkes, öğretmenler de dahil arabalara doluşup dolanmıştık çarşı merkezinde.O gün baya eğlenmiştim.Ama bu tipsiz yine yapmıştı yapacağını.Saz arkadaşlarını göndermişti yanıma.
"Konuşalımmı?" dedi bitanesi.
"Olur" dedim bende.

Bide bunlar okulun en havalı tayfası.Tabi ben çaktım bişeyler olduğunu.Çünkü ne zaman üst sınıftan biri gelse, konumuz yüzde 99 aynı mevzu olurdu.

İşte başladılar konusmaya, yalvarmaya: 'Bu çocuk seni çok seviyo.Hergün seni düşünmekten kahroluyo.Bi evet desen belki sende seversin.Olmasa da ayrılırsın.Ama bikere evet de n'olur..' Hatta bitanesinin gözleri doldu.Bende safım ya, dayanamam.Tamam dedim.O gece öyle kalabalıkta aramızda hiç bişe yokmuş gibi idare ettim.Ama okulda kahretti beni.Korumammış gibi tavırlar, benim için milletle kavga etmeler falan..

Iıı dedim, yapamam ben.Gelemem böle şelere.
Tabi hemen ayrılalım diyemedim.Sonra bişekilde 1 hafta sürmeden bitti.Neyse yıllar geçti.Okul da bitti.Okul bittikten sonra, okuldan bi çocukla arkadaş olduk.Bu da tipsiz ördeğin okuldaki çok yakın arkadaşlarından biriydi.Arkadaş olalı 2 hafta olmuş, bigün telefonuma msj geldi.Bizim arkadaşlığımızı tipsiz öğrenmiş ve trip yapmış.Oyüzden ayrılmamız gerekmiş.Öle boktan bi nedenden bitmişti yani yıllar evvel.
Bundan bikaç ay önce de ben faceboka üyeyken, benden ayrılan mahluk! face de beni eklemişti.Kabul etmiştim.Sonra telefonunu vermişti.Bende almıştım, ama aramadım hiç.O beni aradı bikaçkez konuşalım buluşalım diye.Ama bi türlü olmadı.
Neyse geçen hafta buluştuk.eskilerden felan konustuk.Hiç aklıma gelmezdi, gelincede geçiştirirdim hep.Çünkü yıllar önce bitmiş bi ilişki.Çok büyük bi aşkta yoktu aramızda.Öyle saatlerce onu düşünüp otistik gibi sabahlara kadar şarkılar da dinlemedim, ağlamadım, düşünmedim.....
Bide eski sevgiliyle arakadaş mı kalayım.Tamamen yalan böyle bişey zaten.Yani ben bizamanlar onunla elele tutuşmuşum, sarılmışız.Şimdi elimi arkadaşçamı sıkacak.Hayır arkadaşça kalmanın mantığı ne ki?Eskiler bir bir deşiliyo, sonra hayatın bian allak bullak oluyo.Benim hayatımdaki herşeyi bilmesi midir, yada benim onunkini mi bilmemdir?.Yani sanane ben napıyosam kimle sevgiliysem, yada banane senin yeni hayatından.!
İlk günler 'ehehe..hiç sorun deil buluşmamız, eskide kaldı herşey' diye kendimi avutmaya kalksamda, beceremedim.Önce boğazımda koca bi düğüm oldu.hep boşlukta olursam böle olur işte..

Bana göre çok sıradandı artık onu görmek, ama meğersem ne muhasebeler varmış bu sıradanlığın arkasında.Halbuki saçma yani.ne noluoki.ne var bunda, bu kadar büyütülecek.?salakmıyım neyim.kendimle hesaplaştım.sakın gaza gelme..hopp yani.


Çalış..kendini işine ver.Otur ders başına saatlerce çalış kalkma sakın.. düşünme.
git başka şeylerle ugraş. Gitar kursuna git.aban iyice gıtarın üstüne.eşşek gibi öğren.nasıl olsa eskiye dönüş olmayacak.ve eskisi gibi deilim ben artık.ayrıca ne nostaljiye meraklı insanım ben be.hoff.

30.4.09

Nerden Çıktı Şimdi Bunlar Durup Dururken..

Malum gün yaklaşıyor, tadını çıkarmak lazım ..Biraz üstüne mi gitsem acaba karşı tarafın ?'Bugün beni niye aramadınn???' diyerek bir polemik mi yaratsam?ya da biraz naz mı yapsam, diye düşünürken sonradan vazgeçtim, şimdi bulandırmayalım suyu durduk yerde ..

Bi yazı okudum bugün, çok acıdım erkek kısmına..Saçını boyatan ya da yaptıran kadındaki değişikliği farketmemek şiddet sayılıyormuş ..Psikolojik şiddet..Yaa, işte durum böyle..Aynı şeyi erkek yapsa, konusu bile açılmaz ..Adam saçını kestirir, önemsenecek bir durummudur?Değil tabi ki! Zaten hiçbir erkek çevresindekilere sormaz ..
-Saçlarım nasıl olmuş böyle ?Biraz enseden aldırdım da, iyi olmuş mu sence ?Bıyıklarımı kırptım, nasılım?..falan diye..
Kimin umrunda adamın ense traşı, bıyığının kaç santim olduğu ?Kadın olunca işler değişiyo elbette ..


........Bizimkiler 2 haftadır yok.Memleket gezmesindeler.Bi hayır göremedik bu durumdan.Geçen hafta kardeşlerim geldi.2side sınav sonrası tatil maksadıyla geldiler.Bi hafta kalıp döndüler.İstanbulda okuyan haftasonu gitti.Pazartesi de Afyonda okuyan gitti.Kaldık yine başbaşa: ben,abim,yengem ve bebiş..

Akşam eve gelince, yengemde okuldan gelmiş oluyo, hatta bazen yemek bile yapmış oluyo.Bazen de beraber hazırlıyoruz.Özgürüz güya..gece bol bol tv izliyorum, özgürlüğümde bu yani.

Yalnız Yayın akışı pek iç acıcı olmuyor malesef.
19.00-19.56 haberler..
19.56-20.00 reklamlar!
20.00-22.00 diziler
22.00-00.00 ya dizi, ya film, ya magazin yada dizi tekrarları..
Sabahları da haberler, sonra kadın programları, yemek programları, izdivaç programları, dizi tekrarları vardır.Bide her kanalda aynı yayın akışı.Biraz da çizgi film koyun kardeşim.:PKüçükken hep haberler başlayınca kaçardım salondan.Haberler bitene kadar girmezdim salona.Demek ki, te ozamandan belli olmuş haberleri sevmeyeceğim.
Hele birde şu evlenme, başgözetme programları var ya, insanların istekleri orada hiç bitmiyor ..arzular iç acıtan cinsten..Ev de isterim, araba da, maaş durumu iyimi?, sosyal güvence de isterem..onuda isterim bunuda isterim. sanki manavdan armut alıyoruz.Bunlardan sonra Tek dertleri bi eş bulup evlenmek oluyo..Bazen ordaki bayanlardan birinin yerınde olmak istiyorum.Artık Şemsettin mi olur ?Süleyman mı olur bilmiyorum ?En bakımsız, çirkinin bile ne talipleri çıkıyo.Beğenirse birini hemen görüşüyolar, baktılar ki olmuyo, sora tekrar talip aramaya devam ediyolar:)Ya bide bakıyorsun ki, adam gelmiş 70 yaşına ama hala şeyinin peşinde; kadınlarda da bi işve bi naz.. Bu tür programları izleyip sinir krizleri geçiren, küfürü basan, sinirden gülen ne çok insan vardır.Ben memetalierbil le 50 sarışın değil de, adini 50 aptal sarisin olarak degiştirilmesi gereken programı öneriyorum aslında.konu nerden nerelere geldi.

------Aslında ben haberlerde, beni etkileyen olaylardan bitanesinden bahsetmek istiyordum.Hakkında pek bişey bilmesemde, böyle illa yazasım geliyo.Bişey dürtüklüyo.İçimde kalmasın.

Bostancı'daki çatışma sonucunda öldürülen terörist!Ne kadar devrimciydi, ne kadar değildi, kimdir, necidir, niye ordadır, neden bu sloganları savurdu, 3 yıl takip altındaymış, neden 3 yıldır yakalanamamış?, yoldan gecen cocuğu o mu öldürdü, yoksa polismi?sorularını belleğime kazıyan insan.son bikaç günde duyduğum yığınla bilgi haricinde detaylı yorum ve tanıma sahip değilim.

Bana göre çok suçlu bir insan olsun yada olmasın farketmez, başkasına göre de kimin kahraman kimin vatan haini olduğu da beni ilgilendirmiyor aslında.Ama yorumlara baktım da herkes basmış küfürü, ana baba düz gitmiş, vatan haini vs. demiş..bir kişi üzerinden bütünü eleştirmeler, her söylenene inanmalar falan.Düşünülmesi gereken noktalar atlanılmış.Burdaki maksat direk kişi değil aslında..düşünce şeklidir bence.Sosyalistliği bi kalıp olarak beyinlerine kazıyanlar, bu kişininde kendini sosyalist devrimci olarak tanıtmasıyla, kafalarında oluşturdukları kalıp içindeki tüü kaka kavramlarını kusmalarına vesile olmuş.Herkesin doğruları, yanlışları var kendilerince..ama sen eline silahı alıpta bana doğrularını yutturmaya kalkarsan, ozaman hep tek taraftan dünyaya bakmış olursun.Bide bu kadar gözönünde olmasına ne gerek vardı?sorusunu da sormadan edemiyorum.Terorist ya da degil, vatan haini ya da değil..o kadar cok yasadık ki bu tür olayları.Artık kimin ne oldugu karışmış bi hale geldi bu ülkede..Yaptığını kesinlikle desteklemiyorum.Ama bu sorunlar nedense hep sallantıda kalıyor, ve bi çözüm getirilmiyor.Ve sonrada gelecekte 27 nisan diğer yaşanan olaylar gibi net olmayan belli belirsiz başlıklar olarak akıllarda kalacak.


Yarın olaysız, kazasız-belasız geçmesini beklediğim 1 Mayıs.

Amma daldan dala atladım, uzattıkça uzattım.Buraya kadar okuduysan ve hala iyiysen sorun yok ozaman...

27.4.09

Günün Bloğu








Kendimi ifade etmek, canım isteyince saçmalamak, bazen içimdeki yaratıcılığı zorlayıp kullanmaya çalışmak, zevklerimi paylaşmak, fikirler üretmek, ilham geldiğinde onları yazıya dökmek, bazen sosyal mesajlar vermek, bazen sinirlenmek, bazen de geyik amaçlı birşeyler karalamak, içimdeki sesi dışa vurmak, gerçek hayatta edemediğim küfürleri etmek,...vs.Tüm bunlardan sonra da günün blogu seçilmek! :)

Dün Bloxoo beni günün blogu seçmiş.Bloxoo ya seçildiğimden ötürü ve editörün güzel yorumu için teşekkür ediyorum.

Günün bloğu seçilmenin dışında birde bu sayede farklı blogları keşfetmek beni gerçekten sevindirdi.Günün Blogu olduğum için beni tebrik eden yeni bloglar da tanıdım.Yorumlarınız için sağolun efenim..

23.4.09

Selam Verdim Rüşvet Değildir Diye Almadılar

Yanlış değilsem, Fuzuli bir türbede bekçilik yaparken, Kanuni, Fuzuli'yi maaşa bağlar.Bi sebepten dolayı maaşı kesilince, Fuzuli saraya gitmiştir.Ancak içeri alınmayınca, bir mektup yazmıştır saraya, şikayet olarak.Başlıkta yazdığım söz de Fuzuli'nin şikayetindeki en güzel haykırışıdır.Bilmessin diye şeettim.

.....
Bundan 2 hafta önce ingiliz patronum buradayken, bana bi sözleşme vermişti, ingilteredeki ofise göndermem için.2 haftadır hem iş yoğunluğundan hemde postanenin saçmalıklarından dolayı bitürlü gönderemedim.Geçen hafta gittim "taşınıyoruz.Oyüzden işlem yapamıyoruz." dediler.Hemde hafta içi.Dün de, arkadaşımla beraber postaneye gidip gönderelim, sonrada bişeyler yiyelim diye plan yaptık.Önce bi aradık nereye taşınmış diye.
Tam sahilin dibine taşınmışlar.İçeri girdik.Her işim düştüğünde sorun çıkaran, dünyanın kendileri etrafında döndüğünü sanan, saçlarına ak dolmuş bikaç insan.
Göndericem ama elimde zarf yok.Tamam hatalıyım.Çünkü koca sahil mekanı burası.nerden bulacam ben zarfı.Nasıl olsa postanede vardır diye düşündüm.Ama oradaki adam yok dedi.Kaldım sap gibi.

-Peki nerden bulabilirim dedim.
-Adam yüzüme bile bakmadan 'Marketlerde vardır.' dedi.(Marketlerde zarf ne arasın.)
-Sora sora geldik ama hiçbiryerde yoktu dedim.(yalandan kim ölmüş.maksat işimi hallettirmek bian önce.)
-O zaman bişekilde biyerden bulmanız gerek...(hayat memat meselesine döndü)
-Aps zarfı yokmu?-Aps zarfı var.Ama o olmaz çok pahalı olur.Ödemek istermisiniz ....TL.
-Hayır ödeyemem.(ya bunlar aps yazan kağıdı, zarfa sonradan yapıştırmıyolarmı:s)
-Bizim yapacağımız birşey yok ozaman.
Adam yok, olmaz, imkansız dedikçe benim tüm sinirlerim tepeme çıktı.Zaten nefret ediyorum böyle elinden iş gelmeyen, gelse de bi iş yapmak istemeyen, bakan havasında devlet memurlarından.Bu arada bizim kız da vıdı vıdı telefonda konuşuyor, postane ucuz diye.
Dayanamadım başladım söylenmeye.
-Zarf burda bulunmayacakda nerde bulunacak.madem buralarda zarf satan yer yok, ozaman kırtasiye olmalı yada zarf bulundurmanız gerekmiyormu?İlçe merkezimi burası? İnsanlara hiç yardımcı olmuyosunuz..diye vik vik vik..söylendim.
Benim için acil değildi belki ama bu önemli olmayan meseleyi hayatımın en önemli meselesi haline soktular.Neyse, 'iyi günler' dedim çıktım.İçimden de 'birdaha bu postaneye gelirsem banada karamel demesınler.' dedim.Bizimki hala telefonda.Benim çıktığımı görünce geldi.Bi sokak üstte herzaman gittiğimiz tostçuya gittik, dışarıda oturduk..10 dk sonra postanedeki adamı gördük.Bi sağa bi sola gidip geliyo.Sonra bizi görünce geldi yanımıza.'Bayanlar, siz zarf mı arıyordunuz.' dedi.Bizimki hemen atladı' 'arıyorduk ama artık aramıyoruz dedi.''benim arabada zarf vardı da, oyüzden söylüyorum' dedi memur.Bizimkide 'istemiyoruz' dedi.Tam diyecektim ki, 'madem vardı, ben içerdeyken neden söylemediniz.'diye, ama diyemeden gitti.sanki yolu düşmüşte oraya, bizi tesadüfen görmüş gibi davrandı.
....

İşiniz bir devlet memuruna düşmeye görsün.
devlet dedigin döver, devlet memuru dedigin de söver..devletin önemli,ayrıcalıklı, vatandasin da önemsizoldugu bi ülkede yaşadığımızı her defasında hişssettiriyorlar..Bunların maaşını biz vermiyomuyuz?
Çoğu, yayıldıkları koltukta bulunma sebeplerinin, vatandaşlara hizmet etmek olduğunu unutmuş, görevlerinin ne olduğunu daha bilmeyen, sanki orda zorla tutuluyorlarmış imajı çizen, yanına yaklaşılamayan, azarlamayı marifet bilen, havalı, kaprisli, kendilerinden nefret ettiren, büyüklerine saygısızca hitapta bulunan, resmen dövülesi tipler..
Bişey soracak olsanız..ya duymazdan gelirler yada 'üfff, hoff' ile başlayan cümleleri duymaya mahkumsunuzdur.
Tamam bintürlü insanla uğraşıyor olabilirsiniz, ama tutupta kuralları çignemeden giden vatandaşlara da saygısızlık edilince, bunun karşısında 'devlet memurudur.. aman saygı!' demez, tıkanır insan o noktada.Elbette işini hakkıyla yapan, çalışan memurlarda vardır.Onlara lafım yok.Ama nedense bana hep ters, aksi, tembel olanları denk geliyor.:s


not: Rüşvet yemeyen, vatandaşın hayatını kolaylaştıran, dürüst, çalışkan, maaşını hak eden, işine torpille girmemiş devlet memurları üzerine alınmasın..Çünkü kötü durumlarda, olumsuz şartlarda,görev yapmak, geçinmek, insanların hayatını kurtarmaya çalışmak, kötü okullarda ders vermek vs. zorunda kalıyorlar.Ki onları sonuna kadar destekliyorum.

Edit-En İlgincinden:Ofise sürekli posta getiren amcama sordum ki, postanede zarf vs. bulundurmak suçmuş.Öle dedi.Ayrıca haftaiçi taşınmalarının nedenide bilmem nerden emir gelmesiymiş.yani o gün taşınmazlarsa, bilmem kaçbin tl para cezası ödeyeceklermiş..........

15.4.09

Ben Erkek Olsam Varya! (Mim)


Sevgili dimple mimlemişti beni.Ben ancak cevap yazıyorum, çünkü unutmuştum.:s Dün yazılarını okurken tesadüfen gördüm.

Çok enteresan bir konu bu.
Erkek olsam neler yaparım, neler yapmazdım?Her iki cinsiyetinde kendine göre artı ve eksileri vardır.
Aslında ben bir günlüğüne karşı cins bedenine sahip olmak değil de ruhuna sahip olmak isterdim çünkü onları bu şekilde ancak anlayabilirdim.
Bunlar fosilleşti yıllardır ama, eskiden erkek, sünnet olunca erkek olurdu, kimine göre bi bayanla ilk defa birlikte olduktan sonra, cüzdanın kabarıksa olur yada namusunu temizlediyse, erkektir.Hala da bu saçma gerzekçe maddelere dayanarak erkeklik ödülünü alan insanlar vardır mutlaka..


Ben erkek olsaydım bunları yapardım;
-kıro, maço tavır takınmadan kollardım yanımdaki kadını..

-erkek olsaydım kahveye giderdim, maç izlemeye:)

-kesinlikle sünnet olurdum:)

-güçlü olurdum, kadınların yanında ağlamazdım.

-sevgilime sadık kalırdım.elbetteki onu mutlu ederdim ki, oda beni mutlu etsin:)




Erkek olsaydım Şunları yapmazdım;
-Kaba konuşmazdım..

-kıl yumağı gibi dolaşmazdım ortalıkta..bakımlı olurdum.

-Otururken dikkat ederdim..bacaklarımı 2 metre ayırıp oturmazdım.

-popomu göstermemek için düşük bel kot giymezdim.

-sarkıntılık, sapıklık, taciz vs. yapmazdım.yapanlarıda döverdim:P

13.4.09

İçine Ettiler Haftasonumun

Fedakâr ol..aşkta, dostlukta, okulda, evde, işte..sonrada biriktir sustuklarını, hatta psikolojini alt üst et, hasta ruhlu ol farkında olmadan, bi zaman gelsin patlat içindeki canavarı..Sonrada desinler sen gaddar oldun, noluyo sana?, aa sen çok stres yapıyosun, herşeyi kafanda büyütüyosun...vız vız vız.

Haftasonu diye özlenen zaman..Yani cumartesi ve pazarı içine alan zaman dilimi.Benim hiç ctesi-pazarım olmadı abi! diye trajik bi açıklama getiremiycem.Çünkü içine biçok şeyi sığdırmaya çalıştığım haftasonum var.Ama hep bişeyler çıkıyo ve kendimden çok başka şeylere zaman ayırmak zorunda kalıyorum.Bu haftasonu da aynen öyle oldu.bizimkilerin misafirlerini ağırladık.Akşama kadar iyice gerildim.

Bazen herkes damarıma basıyo.Sonra acayip sinirleniyorum.Hayatımda beni üzen, mutsuz eden herkesi bi silgiyle silmek istiyorum.Sonra bi tabloya rüzgarın esintisini katar gibi sevdiklerimi bir bir eklemek istiyorum, resmin en güzel yerine..mesela; kardeşimi yurtdışına yerleştirirdim yüksek lisansı için, ablamı huzurlu şirin bi eve yerleştirirdim, yengemi ise kpss derdinden kurtarıp istediği şehre atardım..
Çok değer verdiğiniz insanların hep yaptığı eylem: üzmek.aklıma her geldiğinde ''neden'' sorusunu soruyorum.bu ''neden'' sorusu herzaman çözümlenemeyen matematik sorusu gibi kalıyor beynimde


Vallahi hayatımdaki herkes bi telden çalıyo.


Mesela Sevgiliniz varsa, birlikteyken aşkı sürdürebilmek için sonsuz bir enerji sarfediyosunuz.Sevgiliniz ilişkiyi sürdürmek için tek bir fedakârlık bile yapmaz ama siz bunu umursamaz, her şeyi sırtlanır, biriktirir ve onarırsınız. Zamanla herşey ağır gelmeye başlar..Karşı taraf ilgiden bıkar..bahaneler üretmeye başlar.
Çünkü sonunda sizden geriye hiçbir şey kalmaz. Şımarttığınız sevgili alır başını gider. Ya da tükeniverirsiniz bir noktada, sıkılıverirsiniz. Birazcık saf, bencil olsanız sizden iyi sevgili yoktur.



Bu sadece sevgilide yaşanacak bi olay değil tabi.dostlarınla, aile içinde, işyerindeki ortamda da aynı bu durumlar yaşanıyor.

.......
Ben eskiden hep bana ait doğruların karşı tarafında doğruları olmasını isterdim.

Ben ne düşünüyosam O da aynı şekilde düşünsün, ben neyi seviyosam O da sevsin..Hissettiklerimi O da hissetsin.Ama yaşla, yaşadıklarımla öğrendim ki böyle değil.Hiç kimse mecbur değil benimle aynı şeyleri düşünmeye, aynı fikirde olamaya..Anlamak için yaşamak gerekiyor.

Nedense benim en çok kazanımlarım tartıştıklarımla oldu.
Tartışma dediysem öyle kafamızı, burnumuzu dağıttığımız saç başa kavgaları demiyorum.Hiç böyle tartışmalarım da olmadı Allah tan.
Ama olsaymış iyi mi olurmuş ne? Ne diyorum ben ya..Saçmalamaya başladım.:P

bir köşeye çekilmek istiyor bu bünye ..Susma hakkımı kullanarak, günün son durağına kadar ..

11.4.09

Halasının Meleği

Perşembe günü yeğenimin doğum günüydü.Sanki kızımızı evlendiriyorduk.Daha yeni 1 yaşını doldurdu.O kadar kalabalıktı ki, bütün gecem mutfakta ve sigara molası verdiğimiz odada geçti.Duyan duymayana söylemiş.böyle bi zincir halinde tüm ahali evimize akın etti.Üstüne bide babama çiğ köfte yoğurtturdular.Bi bok anlamadım kalabalıktan.
Kapı çalıyo açıyorum..en alakasız kişiler.haydaa..yengeme bakıyorum.senmi çağırdın der gibi.Haberim yok bakışı atıyo.

Yine kapı çalıyo.açıyorum.karşımda bıyıklı, zenci, obama karışımı, beyaz başörtülü, takma dişli,yuvarlak kafalı bi teyze..Hadi gelen çocuklar neyse de, ah be teyzem sen ne arıyosun bebeğimizin doğumgününde?Oyuncak mı çekti canın..başka sebep bulamadım valla.

Neyse buyur ettim.Kızımızın çocuk arkadaşlarından çok babane, teyze, nine olan arkadaşları partiye geldiler:d.Hatta millet gidince yapışacaktım totosuna, 'senmi çağırdın bukadar teyzeyi' diye.Ama konuşabilse, kesin: "Ya hala benim doum günüm deilmi, sen karışma.hem bak hepsi oyuncak aldı bana." der ve beni mort ederdi.

Doğar doğmaz getirdiği karakteriyle bir gün içinde ailenin tüm coğrafyasını değiştirmeye yetti.Yüzlerde şaşkın gülümsemeye dönüşen minnacık ayaklı, minnacık elli, şiş gözlü, koca burunlu 'aa bak halaya çok benziyo.', 'hala gibi güzel gözlü, güzel yüzlü.' muhabbetlerine şahit olduğum minik kuşum.:)

Öpmelere, koklayıp bakmalara doyamıyorum.Yüzündeki kendisinin dahi anlamlandıramadığı gülüşlerine bakıp ailece mutlu oluyoruz, neden olduğunu biz de bilmiyoruz.:)Başka bebeklerde gördüğüm kusma vs. durumları acayip tiksindirse de, kendi yeğenimde bu tam tersi oluyor.Altını değiştiriyorum, kustuğu yeri siliyorum, uyutuyorum..Yani bebiş kendimizin olunca bambaşka oluyor.

Daha önce hiç tatmadığım duyguları tattırıyor bana.Bir minik insan bu kadar mı özlenir göremeyince.!

Büyüyecek, O'da bizim gibi okuyacak, bol bol hayal kuracak, aşık olacak, bizim geçtiğimiz yollardan o da geçecek..Ve o büyüdükçe ben de yeni alışkanlıklar keşfedicem onunla beraber..
Böyle birşeydir işte yeğen.Seversiniz, sevilirsiniz. hep o mutlu olsun diye çaba gösterirsiniz.uğruna canınızı feda edersiniz.. hayata tekrar güzel bakmanıza vesile olur.O'nunla bir şans daha verirsiniz dünyaya.Meğer yeğen ne çok şey ifade edermiş..

Halasının meleği, ciğerimin köşesi, gülüşüne kurban olduğum iyiki doğdun.

8.4.09

Hiçbirşey Yarım Kalmasın - Ödül Mim

Hiçbirşey yarım kalmasın diyordun ya..
al sana bütün..
al sana gözyaşı..
al sana aşk..
al sana acı..
çok şık durdu ama itiraf et..
ben bile yapamamıştım bunu kimselere,
hakkını vermek lazım..
hata neydi..?

evet.. belki uzaklar..
buymuş demek ki sonu..
aklına gelirmiydi hiç..
demek ki..
sonuna kadar açmamalısın kalbinin kapılarını kimselere,
hele önlerine asla koca koca taşlar koymamalısın..
Öyle bir gün gelir ki, alır o taşları kafanda patlatır..
üzülürsün..




.........

Bu arada Digital Kelebek 'im, dimple ve carameLia beni gelir gelmez ödüllendirdiler:)çokk teşekkür ederim.
Büyük bi zevkle kabul ettiğim ödülün yanında birde kurallarını da aldım.


Şimdi kurallar şöyleymiş:

-Ödülü verenin linkini yayımlamak.

-Ödülü verdiğin kişilere mutlaka haber vermek.

-Bu ödülü verdiğin blog sahibinin linkini vermek.


Mim heryere dağıldığı için, kimseyi mimlemeden yazıma burda son veriyorum.

7.4.09

Karamel Tadında Haftasonu

Kısa bi süre yoktum.Telaştan bloguma zaman ayıramadım.Sınavım vardı.Sınavım il merkezinde olduğu için, ve ben ilçede yaşadığım için, il merkezine gittim..çocukluk arkadaşımla.

Şu geçen 3 günde hem çok kötü alışkanlıklar edindim, hemde harika zaman geçirdim.

Hayatımda ilk defa ayık kalabilmek için, sade kahve içmeye alıştım..(ama şekerli.)

Sabah aç karınla sigara içtim:s

Günde 1 pakete çıktı sigara içmem.(ama hemen bunu haftada 1 e yükselttim.)

Ota boka para harcadım.

Geç uyudum erken kalktım.

Pazarlık yaptım.

..........
Çocukluk arkadaşımla yıllar sonra kavuşmanın keyfini çıkardık.

Sanki görüşemediğimiz onca yılı hiç yaşamamış gibiydik.

Beraber çok güzel zaman geçirdik.

Biraz kafam dağıldı.iyi geldi.

Eve geldiğimde müzik dinledim.Boşalttım beynimdekileri,
dinlendirdim ruhumu."Ohh" çektim bi kere.

Oldukça yoğun ve telaşlı geçti.Hala yorgunum.
Merdiven çıkınca nefes nefese kalıyorum, yokuşları çıkarken dilim damağım kuruyo.Yaşlandım mı ne? :)Acaba şu son zamanlarda aldığım bikaç kilonun etkisi mi bu?yaşlanma sendromu için erken değil mi be :) 26 ya az kala 30 dan korkuyorum nedense..

Eee, sigarayı da abarttım iyice, kahveydi, çaydı derken vücuduma bütün nikotinleri depoladım.
Bu arada dolmuşta çok sıra bekledim sabah, yağmurda sırılsıklam oldum..İşte yine kahroldum arabam yok diye.Hava ne zaman düzelecek? Ne zaman yaz gelecek?

Ya ben bugün küçük pembe bi yalan söyledim ama içim hiç de rahat değil..of napim mecbur kaldımda diyebiliriz..:s

2.4.09

Seni Gidi Hödük!

Dün işten çıkınca, kontür (böylemiydi) almak için markete gittim.Ama yoktu.Sonra başka bitaneye sordum ordada yok.Başka biyere sordum yine yok.Sinir oldum tabi, söylene söylene yürüdüm..biryandan da bakınıyorum etrafa kontür satan yer varmı diye.Yolda yürürken restorantın birinden bi adam çıktı 'hanfendi buyrun dedi.'Hani o buyur etse de bende gitsem diye bekliyorum sanki.Yürüdüm hiç duymamış gibi.Bu hödük Ben yürüdükçe tekar ediyo tabi aynı şeyleri.Bozuk plak gibi.Allah'tan sabırlı bi insanım yoksa küfürü hakediyodu yani hödük oğlu hödük.Az daha yürüdüm ve sonunda bi dandik market denk geldi.Karttan ödedim.Sıra şifreyi girmeye geldi.Ebe öküz adam koymuşsun post makinasını daracık yere, bide kablosu yetmiyo tezgaha, eğilmek zorunda kaldım.Makinası da çok kıymetli sanki ben şifreyi girerken elinden düşürmedi.Harbi odundu yani.

Neyse sonra çıktım ordan karşıya geçtim.hemen dolmuş geldi.atladım.
Benim eskiden çalıştığım iş merkezinin Wc bekçisi ile gözgöze geldik.:)
selam vercem sandı tabi, ama vermedim..Ben bakışlarını hissettikçe rahatsız olmaya başladım.Adam içinden; 'ahh ahh karamel az zıçmaya gelmedi bizim wc ye' demiştir kimbilir.Töbe töbe..hayır anlattığım konuya bakarmısın..ama valla rahatsız oldum adamdan..
Mal gibi baktı baktı..ben safım demiştim ya evet saftrik olmasam "ne bakıyon lan" diye yapıştırırdım lafı bu tür başıma gelen her olayda.ama gelin görün ki, içimdeki bu saflık beni ne hallere düşürüyo.

.....
Hani vardır böyle hödükler her ortamda.Gaffurun sokakta gezen hali gibi.Gaffurcuğuma bir eleştiri yapacağım yok, keşke herkes onun gibi güler yüzlü, kalın kaşlı bi komedi kahramanı gibi olsa.Dünya valla daha güzel bir yer olurdu.düşünsenize herkes böyle. Sokakta görsen zaten gülmemek için zor tutarsın kendini, sırıtırsın, eğlenirsin...Tipe baksananıza...tam komedi.

........
Buara birde foğraflar çekiyorum ..ama çok farklı..tanımadığım simalar değil, genelde tanıdığım, hayatıma bir şekilde yoldaşlık etmiş, beni anlayan ve onları anladığım yüreği güzel insanlar var karelerde..
sanırım bunu çoktan yapmam gerekiyordu..şimdi o güzel insanlara sesleniyorum: "o şirin tebessümlerin yüzünüzden bir ömür boyu eksik olmaması için 'GÜLÜMSEYİN' çekiyoruumm.."

30.3.09

Kalbimi Çalacak Eylemsel Hareketler..(Mim)

Konu başlığının akla sadece "aşk" eylemini getirmesi doğal.. ancak ve lakin kadınlar aşık olacağı erkekten bazı önemli şeyler isterler..
Sevgili Hayalbemol mimlemişti beni.Canımm çok teşekkür ederim..Ben daha önce Adam Gibi Adam adlı konumda biraz bahsetmiştim karşı cinsin nasıl davranması gerektiğinden.Orada yazdıklarım dışında hayallerimi de yanıma alarak mimine doğru yol almak istiyorum:)

Hikâyemiz, Leyla ile Mecnun'un aşkını andırsın isterim.Sonumuz değil de, sevdamız benzesin.Önce birbirimize ve bütün dünyaya aşkımızın büyüklüğünü kanıtlayalım...Sonra baktık ki bizimkiler vermiyo beni, Mecnun'la atlayalım atımıza.Gidelim uzak diyarlara.Ama dağ, taş, çöl aşmadan.:P
Şaka biyana, eskidenmiş o büyük aşklar.


Şimdi, Kalbimi fethedecek eylemsel hareketleri maddeler isem;


Öncelikle aklı başında biri olsun..
Efendi insanları severim ben. Müstakbel eşim olacak kişiden de düzgün bir yaşam, pratik bir zekâ ve olgun davranışlar beklerim.

Ne yaparsa yapsın, başarıya ulaşacak bi kişilikte olsun.

kendi ayakları üzerinde duran, sakin ve yetenekli biri olsun.

Ayrıca bilgili olduğu kadar mantıklı da olsun…

Manevi açıdan çok destek göstersin.

Saygılı ve oturaklı bir yapıya sahip olsun isterim.

Çok iyi bi dinleyici olsun ve fikirlerime önem versin.

Beni herkesten önce ve daha çok düşünsün, önce bana koşsun.

her daim özlediğim, bir dakika sarılıp, kokusunu icime cekmek icin dünyalari verebilecegim,gezerken hep yanimda olsun istediğim, yaşadığım her anı bir bir anlattigim,anlatacak onca sey varken telefonda susup sadece onun anattıklarını dinledigim,ayrilirken hiç bir öpücügün son öpücük olmamasini diledigim, göz yasimı elleriyle silen,özledigimde yanimda olan sevgili olsun..
öyle kuvvetli aşkımız olsun ki, yok olsun ayıplar, arzuladıklarımız yanında..


'seni seviyorum' derken yüreğini koparıp verecek kadar sevsin.

Sadece sevdiğini söylemesi de yeterli değil..

hatta bunu davranışlarıyla göstermeli. Göstermediği sürece hiçbir şey ifade etmez, isterse günde 100 kere söylesin..!!

Olsun.. olsunn.. olsun.. hep hayal işte.bunların hepsine sahip biri olmaz biliyorum ama yinede beklentilerim bunlardan ibaret.

Şimdi mimi paslamak istiyorum kendimden;


Tektonik Hareketler

Jacqueline Montana is online

UFUK ÇİZGİSİ

†аияι κuzuѕu

vee

Gökhan Çevik ' e

hadi bakalım merakla bekliyorum yazılarınızı:))

No Music, No Life

Vazgeçilmezdir müzik..

Beni kendimden alıp başka yerlere götürendir ki, giderim de. ,

Bazen bulutlara kadar çıkarım, bazen kalabalıkta yalnız olurum, bazen kollarımı açarım mutluluktan, bazense kıvranırım acıdan. her an yanımdadır.Çalışırken, yollarda yürürken, yemek yerken...İstediğim her anda.Hele de yolculuktaysam, o an oturduğum koltuktan bedenimdeki ruhum, hayal dünyamdaki diyarlara gider ve en derinlere inerim.Gözyaşlarım akar, hep de geride kalanlara ağlarım.Ama hiçbir zaman tek bi nedenden akmaz.

Öyle bir noktaya gelirim ki bazen doğadaki güzel-çirkin ne varsa herşeyin bir melodi dahilinde yaratıldığını düşünürüm.

Bir çiçeğin açması,

yağmurun yağışı,

kuşların uçuşu,

insanların yürüyüşü..hatta araba farlarının yanması bile...

herşeyi müzikle ifade etme isteği doğar bazen içimde. insanların hissetiği her türlü duyguya anında cevap verebilecek tek sanattır çünkü müzik.Her durumumda yanımda olur.nefret ederken de yanımdadır, ağlarken de, gülerken de, severken de...

Hayat boyu Ruhuma işleyen en içten melodiler..

Yolculukta,

yanlızken,

mutluyken,

vazgeçilmez tek şeyim.







niran ünsal:neler gelirr -

27.3.09

Biraz da Kendimden (Mim)


Sevgili dimple beni mimlemiş.Çok
teşekkür ederim.

Konumuz "ben" miş.Kendimi anlatmam gerekiyor şimdi.Bu pek zor bi durum, bi konuya sığmayacak kadar.zaman zaman yazdığım yazılarımda kendimden az çok bişeyler yazıyorum..ama belli keskin noktalar vardır.. birde, henüz hakkında yazmadığım özlellikler.. işte onlar;



*safımdır.hemde safın önde gideni.
*sakin biriyimdir genel olarak.(ama ortam olunca işler değişir.:)
*ne yemek seçerim, ne de müzik.
*inatçıyım malesef.kendi doğrularıma bağlıyım.
*Aşka inanırım.
*Okumayı seviyorum..siyaseti çok sevmem ama yazma duygum kabarıveriyor.
*Anılara pek düşkün olduğum için tekrarlarım.(mesela çok sevdiğim biriyle yaptığım msn konuşmamı bile saklamış, sonradan tekrar tekrar okumuşumdur.kitapları da -çok nadir- tekrar okumayı severim.)
*Aile değer verdiğim en sıcak ortam.(anne, baba, çocuk)
*Resimlere çok önem veririm.(Dolabımda albümlerim, bilgisayarımda da resim dosyalarım eksik olmaz.)
*Yaratıcı olmayı, bişeyler üretmeyi seviyorum.(Pek olmasam da elimden geldiği kadar çabalıyorum.)
*Yaşamda hep temel çizgiler peşinde koşarım.(Bu da IQ seviyem yüksek olmadığından olsa gerek :)
*Çalışmayı çok seviyorum.boş kalmak hiç bana göre değil.
*sabırsızım.(birşey olacaksa hemen olsun, ertelemeden olsun isterim.)
*sevdiklerime hakettiklerinden fazla değer veririm..(işte bu yüzden hep hayal kırıklığı yaşarım.yine bu yüzden öğrendim ki herkesten herşeyi bekleyecekmişsin.)
*Acayip duygusalım ayrıca çok da güler yüzlüyüm..(ama hep yüzümde gülücüklerle hayatı devam ettiremiyorum.yinede kolayca kestirip atmıyorum gülümsemelerimi)
*Hayatı seviyorum (ama hayat işte deyip, hafife de almıyorum.)


............bu böyle devam eder gider..o yüzden kelimelerle anlatılmaz, sayfalara da sığmaz, ne kadar anlatmaya çalışsam da yaşayan bilir beni :P

Bu arada mızıkçılık yapmak istiyorum ve mimi kimseye paslamıyorum.:)))

26.3.09

Odamda Dolaşan Sessiz Çığlıklarım..

Bu gece de yağmur yağsın istiyorum.
Ve her yağan damlada başka şehirlerden haber gelsin..


Sokağa fırlamak istiyor canım.."iyi geceler" der gibi

Her adımda sanki daha çok yaklaştığım,
Bulutlara uzanasım var..


Bugün şarkılar daha az ağlatıyor beni, oh ne güzel

Öyle bi yürek var ki içimde..ne dersem dinlemiyor..
dönüp dolaşıp sevgiden bahsediyor.

Bugün seni seviyorum diye avaz avaz bağırmak istiyor..
"seni seviyorum" demeyi özleyeceğim hiç aklıma gelmezdi...


Şimdi tek başımayım bu kentin ortasında,
Dokunmak istiyorum geçtiğin her toprak yola,
getirmek istiyorum,
seninle birlikte tüm bırakıp gidenleri.

bazen beklemektir sevmek bilirim,

ne kadar bekleyeceğini bilmeden

bazen hiç sebep bile aramamaktır.

herkes ne der diye yasamayi birakip, o ne der diye yasamaya baslamak


hayati umursamamak istiyorum işte tam bu anda
Ve akışına bırakmak istiyorum
o'nun topragına dusüp filizlenmek istiyorum
Onsuzluğu düşünmeden
Sonunda yanlız olmayı hayal etmeden..

Nefes alıyorum, ama Sensizlik benim canımı acıtan

Yine de mutluluk gözyaşlarım var akıtmak istediğim

tutsam mı ?

yoksa salsam mı ?

bilemedim!!!